Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Żyć Miłością

Bóg stworzył nas jako wspólnotę ludzi, którzy razem idą przez życie do swojego Stwórcy, aby cieszyć się życiem wiecznym u Jego boku. Jeśli się nam wydaje, że nasze życie religijne – wiara - to osobista, prywatna sprawa, będzie nam bardzo trudno w pełni otworzyć się na Boga. Żywa wiara potrzebuje przede wszystkim otwartości na Boga i Jego naukę, ale również na drugiego człowieka. Bóg jest przecież Miłością, a miłość jest stanem, w którym każdy człowiek otwiera się na dzielenie się nią z innymi, jak i ubogacanie się, przyjmowanie jej od Boga i ludzi. Zamykanie się przed drugim człowiekiem, to zamykanie się przed miłością. Szukając Boga, otwieramy się na Niego, wchodzimy z Nim w relację, która jest relacją miłości. W ten sposób przyjmujemy Bożą miłość w swoim życiu, czego konsekwencją jest otwartość na drugiego człowieka, do którego Bóg nas posyła. Bóg, w swojej wielkiej miłości ku nam, posłał do nas swojego Syna, aby otworzył nam bramy nieba, ale też po to, aby pokazał nam, kim Bóg jest naprawdę.

Jeśli jestem uczniem Chrystusa, słucham tego, co jest mi powiedziane, objawione. Odrzucam wtedy moje własne obrazy i wizje na rzecz prawdy, którą jest sam Jezus Chrystus. I od tej chwili trwam z Nim i w Nim, słuchając Jego nauki i idąc tą drogą, którą On mnie prowadzi. Na tej drodze dostrzegam innych ludzi, którzy są dla mnie darem, ale też zadaniem. Mam wobec nich uczynić to, co chce mój Nauczyciel. A On chce, abym po prostu kochał. Okazuje się, że trzeba uczyć się kochać. Bo miłość to nie jest zwykłe czy niezwykłe uczucie, w którym szybciej bije serce, lub w którym przeżywam wzloty, radość, uniesienie. Miłość to stan, który jest wieczny, który objawia się moją postawą wobec tych, których kocham, który jest umacniany nadprzyrodzoną łaską Boga, będącego źródłem miłości. Żyjąc prawdziwą miłością jestem zdolny do budowania jedności z Bogiem i ludźmi. I ta jedność nie będzie tylko na jakiś czas, dopóki mi się nie znudzi. Jest to jedność na zawsze.

Czy nauczyłem się już kochać?

Czy buduję jedność w miłości?

Czy pozwalam Bogu obdarzać mnie prawdziwą miłością, abym potrafił budować, a nie burzyć?

Starajmy się uczyć od Pana Jezusa, jak kochać. Starajmy się żyć w otwartości na dary Ducha Świętego, który wciąż chce umacniać i utrzymywać w nas jedność. Budujmy tę jedność w rodzinach, wspólnotach, Kościele, modląc się za jedność wszystkich chrześcijan i całego świata, prosząc Pana, aby nasza jedność opierała się na Nim jako źródle prawdziwej miłości.

Maria