Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Poszukiwać Jezusa…

Jesteśmy postawieni na tej ziemi, aby pielgrzymować do Pana. Ale człowiek nie zawsze pamięta o swoim nadrzędnym powołaniu i ostatecznym celu ziemskiej wędrówki. Jesteśmy otoczeni i zarzucani mnóstwem różnych spraw, zdarzeń, możliwości i ciągle dokonujemy wyboru. A ów wybór nie wydaje się być łatwy. Cieszymy się z małych i dużych sukcesów, doceniamy doniosłość i małość różnych wydarzeń, ale wciąż pragniemy czegoś więcej. Po realizacji postawionych sobie zadań i celów, wciąż stawiamy nowe, trudniejsze, bardziej nęcące. Dążymy do zaspokojenia potrzeb swoich i innych. Jeśli czynimy to w miłości i z miłości, na pewno zapraszamy Boga do swojego życia, powierzamy mu wiele spraw, prosimy o mądrość i wsparcie.

Ale czy tak jest zawsze?

Czy wszystkie sprawy powierzamy Panu?

Czy nasze intencje i potrzeby są czyste i zgodne z Jego planami wobec nas?

Te pytania są bardzo ważne, bo wprowadzają nas w rozważanie, jaki naprawdę jest sens naszego życia, w czym lub kim naprawdę pokładamy nasze nadzieje.

Często się zdarza, że zapraszamy Boga tylko do niektórych działań czy spraw, czyli do takich, które – jak nam się wydaje – zgodne są z Jego nauką i Jego wolą. Takimi sprawami może być wychowywanie dzieci, akcje pomocy innym, trud codziennego życia itp. Zdarza się jednak, że mamy jeszcze inne sprawy, które ukrywamy przed Bogiem, nawet przed sobą, które na przykład dotyczą naszych słabości, skłonności, a które chowamy przed Bogiem i działamy na boku, wmawiając sobie, że może Bóg ich nie widzi lub, że one Go nie interesują. W ten sposób oszukujemy siebie, pielęgnując w sercach to, co nie należy do Boga i w konsekwencji nas zatruwa. Jeśli nie daję Bogu wszystkiego, jeśli nie pozwalam Mu kierować całym moim życiem, oznacza to, że Go nie znam, że Mu nie ufam, że na boku buduję swoje własne królestwo, do którego nieświadomie zapraszam szatana.

Jakie jest moje życie?

Co w nim czynię?

Czy szukam Bożego królestwa i przyczyniam się do jego budowania, czy może buduję własne?

Panie Jezu, pomóż mi zrozumieć, że to Ty jesteś moim królem i że należę do Twojego królestwa…

Maria