Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

W mocy Chrystusa

Bycie chrześcijaninem to nie tylko staranie, aby godnie żyć, aby trzymać się zasad i przykazań, o których poucza Kościół. Aby to wszystko wypełniać, potrzebujemy mocy Bożej. Wypełnianie Bożych przykazań jest świadectwem naszej przynależności do Chrystusa i konsekwencją wyboru Boga jako Pana naszego życia. Jeśli naprawdę kocham Chrystusa, będę starał się żyć tak, aby Mu się podobać. Godne życie nie jest wielkim wysiłkiem, jeśli naprawdę kocham, ponieważ to Bóg obdarza mnie mocą, abym wypełniał Jego wolę. Jeśli w to uwierzę, będę żył w radości, a nie w przymusie czynienia dobra.

Przykłady mocy Bożej przejawiają się wszędzie, począwszy od zdarzeń zawartych w Piśmie Świętym poprzez zdarzenia masowe i indywidualne w historii Kościoła, aż do dziś i dalej, w przyszłości. Jeśli otwieram się na moc Bożą w moim życiu, ona na pewno przychodzi, ponieważ Duch Święty działa zarówno we mnie jak i przez całą wspólnotę Kościoła.

Czy proszę Boga, aby obdarzył mnie mocą czynienia dobra i życia w miłości?

Czy otwieram się na działanie Ducha Świętego dla dobra mojego i całego Kościoła?

Bóg w Trójcy Jedyny objawia się nam każdego dnia. Wystarczy otworzyć się na głos Boga w sercu, który przemawia poprzez różne zdarzenia, poprzez radość i cierpienie, poprzez pouczenia Kościoła i miłość odbieraną od drugiego człowieka. Słowo, które w ten sposób Bóg do nas kieruje, ma moc przemieniać nasze wnętrza oraz czynić nasze życie wartościowym. Wartością ziemskiego życia jest to, czemu ono służy, czyli doprowadzenie siebie i bliźnich do domu Ojca, który jest w niebie.

Dobrze jest dostrzegać działanie mocy Bożej w nas, bo dzięki temu pozwalamy czynić Bogu to, co jest dla nas najlepsze, co prowadzi do zbawienia.

Korzystajmy z mocy Bożej, otwierajmy się na nią, nie czekajmy w bezruchu na coś, czego sami oczekujemy, czego pragniemy. Pragnijmy Chrystusa, a On zaspokoi wszystkie nasze potrzeby, bo Jego moc jest w każdym z nas.

Maria

Geneza i istota Dnia Papieskiego
Pomysł założenia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” zrodził się w 1999 r. po pielgrzymce Jana Pawła II do Polski. Fundacja postawiła sobie za zadanie budowanie „żywego” pomnika dla uczczenia naszego wielkiego rodaka. Formy działania rodziły się stopniowo.

Pierwszy krok – to ustanowienie nagrody, (coś w rodzaju katolickiego NOBLA) dla twórców dzieł zasłużonych dla Kościoła i religii. Następnie stworzono pomoc dla ok. 1000 studentów dziennikarstwa, tzw. stypendium ks. biskupa Jana Chrapka. Kolejną formą działania Fundacji jest DZIEŃ PAPIESKI, zorganizowany po raz pierwszy w 2001 roku. Zakłada się, że DZIEŃ PAPIESKI powinny cechować 4 wymiary: intelektualny (odczyty, wykłady, sesje naukowe, debaty, konferencje, dyskusje, promowanie literatury, przybliżanie nauczania Jana Pawła II, itp.), duchowy (spotkania i czuwania modlitewne, nabożeństwa, liturgia, procesje itp.), artystyczny (koncerty, wieczornice, spektakle, uroczystości), solidarnościowy (zbiórka pieniędzy na stypendia dla dzieci i młodzieży).

Opracował: ks. Piotr