27 czerwca 2016

Biuletyn parafialny nr 244

BIULETYN PARAFIALNY

PARAFII PW. ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW
SZYMONA I JUDY TADEUSZA

w CHWASZCZYNIE

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA

26.06.2016 rok

Rok V nr 244

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

Intencja Ogólna

Aby szanowane były ludy tubylcze, których tożsamość, a Nawet egzystencja są zagrożone.

 

Intencja Ewangelizacyjna

Aby Kościół w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach poprzez swoją misję kontynentalną głosił Ewangelię z odnowionym zapałem i entuzjazmem.

 

29 CZERWCA – ŚW. PIOTRA (+ ok. 64) I PAWŁA (+ 67), APOSTOŁÓW

ŚW. PIOTR APOSTOŁ

POWOŁANIE ŚW. PIOTRA NA APOSTOŁA

Ponad 90 świętych i 30 błogosławionych – Kościół wyniósł do chwały ołtarzy pod tym imieniem.

Właściwe imię Piotra to Szymon (Symeon). Pan Jezus zmienił mu imię na Piotr przy pierwszym spotkaniu, gdyż miało ono symbolizować jego przyszłe powołanie. Pan Jezus sam z resztą wyjaśni Szymonowi i Apostołom, dlaczego nazwał go Piotrem, czyli skałą: „ Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas – to znaczy Piotr” (J l,42). „Otóż Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr (czyli skała), i na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą” (Mt 16,18).

Św. Piotr pochodził z Betsaidy, miejscowości położonej nad Jeziorem Genezaret. Ojcem Szymona Piotra był Jona (Jan), rybak Galilejski.

Kiedy Chrystus Pan włączył św. Piotra do grona swoich uczniów, ten nie od razu przystał do Pana Jezusa, ale nadal trudnił się zawodem rybaka. Dopiero po cudownym połowie ryb definitywnie wraz z bratem swoim, Andrzejem został przy Chrystusie.

 

PAN JEZUS USTANOWIŁ PIOTRA PRYMASEM KOLEGIUM APOSTOŁÓW

 

Pan Jezus wyróżniał św. Piotra wśród Apostołów do tego stopnia, że stało się to czymś rzucającym w oczy. I tak jest on świadkiem wraz ze św. Janem i św. Jakubem wskrzeszenia córki Jaira ( Mt 9,23-26), Przemienienia Pańskiego na górze Tabor (Mt 17,1-18) i krwawego potu z Gestsemani (Mt 26, 37-44). Kiedy Pan Jezus zapytał Apostołów, za kogo uważają Go ludzie, otrzymał na to różne odpowiedzi. Kiedy zaś rzucił im pytanie: „A wy za kogo Mnie uważacie?” – usłyszał z ust św. Piotra wyznanie: „Tyś jest Mesjasz, Syn Boga Żywego”. Za to otrzymał w nagrodę obietnicę prymatu nad Kościołem Chrystusa. „Na to Jezus mu rzekł: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja Tobie powiadam: Ty jesteś Piotr (czyli skała), i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I Tobie dam klucze królestwa niebieskiego: cokolwiek zwiążesz na ziemi będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt 16, 18-19).

Przed odejściem do nieba Pan Jezus zlecił św. Piotrowi najwyższą władzę pasterzowania nad barankami i Jego owcami, czyli nad wiernymi Jego wyznawcami i Apostołami… . Powiedział mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? I rzekł do Niego: Panie, Ty wszystko wiesz. Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego Jezus: Paś owce moje; zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz. To powiedział, aby zaznaczyć jaką śmiercią uwielbi Boga” (J 21, 1-19).

 

ŚW. PIOTR FAKTYCZNYM PRYMASEM W KOLEGIUM APOSTOLSKIM

 

Czy jednak władzę prymatu tak samo rozumieli Apostołowie, jak to my dzisiaj interpretujemy? Mamy na to liczne dowody w tekstach Biblii. I tak we wszystkich wykazach apostolskich Piotr jest zawsze stawiany na pierwszym miejscu i to bez żadnego wyjątku (Mt 10,2; Mk 3,16; Łk 6,14; Dz 1,13).

Św. Piotr staje się głównym przedmiotem nienawiści i pierwszym obiektem prześladowań. Został nawet pojmany i miał być wydany przez króla Heroda Agrypę i Żydów na stracenie. Jednak Anioł Pański cudownie go od śmierci niechybnej wybawił( Dz 12, 1-17).

Po swoim cudownym uwolnieniu św. Piotr niebawem udał się do Antiochii, gdzie założył swoją stolicę ( Ga 2, 11-14). Stamtąd udał się do Małej Azji (1 P 1,1), aby wreszcie osiąść na stałe w Rzymie. Tu także poniósł śmierć męczeńską na krzyżu za panowania cesarza Nerona w ok. 64 r., jak mu to Chrystus przepowiedział (J 21, 18-19).

 

KULT ŚW. PIOTRA

 

Według podania św. Piotr poniósł śmierć męczeńską na wzgórzu watykańskim. Miał być ukrzyżowany według świadectwa Orygenesa głową na dół na własną prośbę, gdyż czuł się niegodnym umierać na krzyżu, jak Chrystus. Cesarz Konstantyn wielki wystawił ku czci św. Piotra nad jego grobem Bazylikę. Obecna Bazylika Św. Piotra w Rzymie pochodzi z przełomu wieku XVI/ XVII. Budowana była w latach 1506 – 1629.

Bazylika wystawiona na grobie św. Piotra jest symbolem całego Kościoła Chrystusa.

Rocznie nawiedza ją kilkanaście milionów pielgrzymów i turystów z całego świata.

W roku 1965 ukazało się dzieło prof. M. Guarducci, zawierające naukowe sprawozdanie z badań archeologicznych, przeprowadzonych pod Konfesją w Bazylice Św. Piotra w Rzymie. Wynika z nich, że znaleziono szczątki św. Piotra, a nawet kawałki purpurowego materiału, przetykanego złotem, co świadczy jak wielką czcią otaczano jego relikwie.

Opracował Ks. Piotr

Temat Św. Pawła będzie opublikowany w następnym numerze.

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
145 0.060271024703979