Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

24 Czerwca – Narodziny Świętego Jana Chrzciciela

Niewątpliwie jest to najbardziej znany święty. Ewangeliści poświęcają Mu dużo miejsca. Kościół wyniósł na ołtarze 70 błogosławionych i ok. 160 świętych – noszących to imię. Papieży Janów było najwięcej – bo 23. W samej Polsce kościołów pod wezwaniem św. Jana jest przeszło 350. O tym, że św. Jan Chrzciciel w hagiografii katolickiej zajmuje szczególne miejsce, świadczy fakt, że doroczną jego pamiątkę obchodzi Kościół jako uroczystość – a więc w randze największych świąt. Nadto jest jeszcze czczona pamiątka jego śmierci męczeńskiej (29 sierpnia).

Imię Jan jest pochodzenia hebrajskiego i oznacza tyle, co „Bóg jest łaskawy”. Święty Jan był synem kapłana Zachariasza i Elżbiety (Łk 1,5). Cudowne jego narodzenie i posłannictwo zwiastował anioł Gabriel Zachariaszowi, kiedy ten w świątyni okadzał ołtarz (Łk 1,8-17). Przyszedł na świat w sześć miesięcy przed narodzeniem Pana Jezusa (Łk 1,36), prawdopodobnie w Ain Karim leżącym ok. 7 km na zachód od Jerozolimy. Jan przy obrzezaniu otrzymał imię, zgodnie z poleceniem anioła.

Z tej okazji Zachariasz wyśpiewał kantyk, w którym sławi wypełnienie się obietnic mesjańskich i wita go jako proroka, który przed obliczem Pana będzie szedł i gotował mu drogę w sercach ludzkich (Łk 1,68-79). Poprzez swoją matkę, Elżbietę, był krewnym Pana Jezusa (Łk 1,36), starszy od Niego o sześć miesięcy. Zachariasz był niemy, aż do nadania imienia dziecku, gdyż nie chciał uwierzyć obietnicy anioła i żądał znaku. Poprzez cud odzyskania mowy przy nadawaniu imienia Janowi rozsławił imię dziecka.

Św. Jan głosił potrzebę nawrócenia wewnętrznego, przyjęcia chrztu w Jordanie dla odnowy duchowej, podczas którego objawiła się Trójca Święta (Łk 3,22). Gdy Pan Jezus rozpoczął swoją działalność publiczną, posłannictwo św. Jana dobiegło końca. Jednocześnie Chrystus wielokrotnie podkreślał wielkie zasługi Jana, mówiąc o nim, że jest kimś większym niż prorocy. Ale Jan nadal pełnił swą misję upominania ludzi, aby zeszli ze złej drogi i nawrócili się. Zaprowadziło go to w końcu do więzienia za to, że publicznie krytykował niemoralne postępowanie króla Heroda. Na żądanie jego żony Herodiady, wyrażone ustami jej córki Salome, Herod rozkazał ściąć św. Jana, a jego zwłoki wydał jego uczniom.

Ks. Piotr