Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

P Ó J D Ź Z A M N Ą

Budować z Bogiem

„…A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, i rzekł: «Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!» W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi” (Rdz 11, 1 – 9).

„Nie tylko za nimi (uczniami) proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie… „ (J 17, 20 – 26).

Pismo Święte poucza nas, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Bóg jest wspólnotą trzech Osób, opartą na pełni miłości. Owa miłość jest darem dla człowieka oraz podstawą, fundamentem, na którym człowiek ma budować wspólnotę na ziemi na wzór wspólnoty Boskiej.

Przykłady budowania wspólnot międzyludzkich znamy z własnego doświadczenia. Wystarczy przyjrzeć się rodzinom, społecznościom lokalnym, ruchom społecznym i politycznym czy też wspólnotom międzynarodowym. Można popatrzeć również globalnie na całą ludzkość postawioną na tej ziemi i rozważyć, czy lub raczej jak owa wspólnota realizuje postawione jej zadanie: „czyńcie sobie ziemię poddaną”.

Jako istoty twórcze chcemy budować. Nasze budowle są mniej lub bardziej trwałe w zależności od idei, materiału, konstrukcji, wkładu pracy, a może również zależności od czegoś lub kogoś. Ograniczeni swoją doczesnością jednoczymy się wokół jakiejś idei, aby stworzyć coś, co nie przemija.

Jak mamy budować?

Przerobiliśmy już budowę wieży Babel, która miała sięgać nieba i … Bóg pomieszał nam języki. Ten, który sam jest jednością z Synem i Duchem Świętym, rozprasza zjednoczoną wokół idei wieży Babel ludzkość. A z drugiej strony Syn Boży nawołuje do jedności i gorąco modli się o nią dla swoich uczniów. Patrząc pobieżnie można nazwać to społecznością, ale wnikając głębiej nazwiemy to MĄDROŚCIĄ Boga, który znając człowieka bardzo dobrze, chce pokazać mu drogę do wartości wiecznych.

Wieża Babel była tworem w pełni ludzkim, doczesnym. Gdy jednoczymy się wokół jakiejś idei czy osoby, tworzymy w ten sposób wspólnotę, której podstawą jest ów cel lub osoba. Potem wspólnota rozwija się, realizując zamierzony cel. Z drugiej strony narażona jest na niebezpieczeństwa. Jednym z nich jest upadek, jeśli cel był krótkotrwały lub nierealny. Innym może być manipulacja człowiekiem, gdy lider grupy jest kimś nieodpowiedzialnym i prowadzi całą wspólnotę w kierunku uderzającym w godność człowieka i jego wolność. Takie przykłady w historii można mnożyć – wystarczy spojrzeć na konsekwencje działania ruchów nazistowskich.

Bóg pomieszał nam języki, abyśmy nie budowali przeciwko sobie i Stwórcy. Ale ten sam Bóg nawołuje jednocześnie do globalnej jedności wokół … Jezusa Chrystusa. Gdy tworzymy budowle wspólnie z Bogiem, czyli współuczestniczymy w dziełach, których On jest Głową, możemy być pewni, że takich budowli nikt nie zniszczy, bo mają wymiar wieczny. Przykładem jest Kościół Święty. Jest on wspólnotą skupioną wokół Jezusa Chrystusa, który jest Miłością, który jest Drogą, Prawdą i ŻycieM, który prowadzi nas do domu Ojca! Jesteśmy więc bezpieczni, bo tworzymy wspólnotę z samym Bogiem, który przychodzi z darem życia wiecznego.

Panie Jezu, naucz nas budować jedność, abyśmy byli tacy, jakimi Ty chcesz nas widzieć …

Maria