Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

KOŚCIÓŁ – MATKA I WYCHOWAWCZYNI

„Chrześcijanie, ponieważ są członkami Ciała, którego Chrystus jest Głową, przyczyniają się stałością swoich przekonań i obyczajów do budowania Kościoła. Kościół wzrasta, umacnia się i rozwija przez świętość swoich wiernych, aż dojdzie do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa” (KKK, Ef 4, 13).

Chrześcijanie, naśladując Chrystusa w swoim życiu, przygotowują się do nadejścia Królestwa Bożego, „Królestwa sprawiedliwości, prawdy i pokoju” (Mszał Rzymski). Nie zaniedbują przy tym jednak swoich codziennych zadań, wypełniając je uczciwie, w cierpliwości i z miłością.

Wierność chrześcijan jest podstawowym warunkiem głoszenia Ewangelii i misji Kościoła w świecie. Orędzie zbawienia powinno być potwierdzone świadectwem życia chrześcijanina w celu ukazania ludziom mocy, którą jako członkowie Kościoła zostaliśmy obdarzeni: „Sam przykład chrześcijańskiego życia i dobre uczynki spełniane w duchu nadprzyrodzonym mają już siłę pociągania ludzi do wiary i do Boga” (Sobór Watykański II).

Chrześcijanin wypełnia swoje powołanie w Kościele, jako wspólnocie wszystkich ochrzczonych. Od Kościoła przyjmuje słowo Boże, łaskę sakramentów, uczy się przykładu świętości, rozpoznając jej wzór i źródło w Najświętszej Maryi Dziewicy. W Ciele Chrystusa, które tworzymy, składamy „ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną” (Rz 12,1) w komunii z Ofiarą eucharystyczną. Przez celebrację sakramentów, modlitwę i nauczanie, łaska Chrystusa, którą otrzymujemy, oświeca i umacnia nasze działanie chrześcijańskie.

Kościół, który tworzymy, jest „filarem i podporą prawdy” (1 Tm 3, 15). Prawo Boże powierzone Kościołowi jest przekazywane wiernym jako droga życia i prawdy. Wierni mają prawo, by byli pouczani o zbawczych przykazaniach, które „oczyszczają sąd, i z pomocą łaski uzdrawiają zraniony rozum ludzki” (KKK). Mają oni również obowiązek zachowywania norm i decyzji wydawanych przez prawowitą władzę Kościoła.

Wiara i praktykowanie Ewangelii zapewniają każdemu doświadczenie życia „w Chrystusie”, który oświeca i uzdalnia do oceniania rzeczywistości Boskich i ludzkich według Ducha Bożego (por. 1 Kor 2, 10 – 15).

Wszystkie posługi powinny być spełniane w duchu braterskiej służby i oddania Kościołowi w imię Pana. Jednocześnie sumienie każdego człowieka w sądzie moralnym dotyczącym jego osobistych czynów nie powinno zamykać się tylko w rozważaniu indywidualnym, lecz otwierać się na dobro wyrażające się w prawie kościelnym i nauczaniu Urzędu Nauczycielskiego. Taka postawa sprzyja pogłębianiu się wśród chrześcijan prawdziwego ducha synowskiego względem Kościoła. Kościół w swojej macierzyńskiej trosce zjednuje nam miłosierdzie Boże, które przewyższa wszystkie nasze grzechy, działając w szczególny sposób w sakramencie pojednania. Macierzyństwo Kościoła przejawia się również w karmieniu wiernych słowem Bożym i Eucharystią Pana.

Wyrazem macierzyńskiej troski Kościoła o wiernych są również przykazania kościelne. Obowiązujący charakter tych praw ogłoszonych przez władzę pasterską ma na celu zagwarantowanie wiernym niezbędnego minimum ducha modlitwy i wysiłku moralnego we wzrastaniu w miłości Boga i bliźniego:

„Papież oraz biskupi są autentycznymi, czyli upoważnionymi przez Chrystusa nauczycielami, którzy powierzonemu sobie ludowi głoszą wiarę, w którą powinien wierzyć i którą powinien stosować w życiu. Zwyczajny i powszechny Urząd Nauczycielski papieża i biskupów pozostających w wierności z nim głosi wiernym prawdę, w którą mają wierzyć; miłość, którą mają praktykować, oraz szczęście, w którym mają pokładać nadzieję (KKK).

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)

PODZIĘKOWANIE !

MATKI naszej parafii, które 26.05.2014 r. doświadczyły w naszym kościele prawdziwej uczty duchowej dziękują ks. proboszczowi Piotrowi, kapłanom, młodzieży (Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży), chórowi „Strzelenka”, wszystkim, którzy się przyczynili, aby świętowanie naszego Dnia było takie piękne. BÓG ZAPŁAĆ.