|
BIULETYN PARAFIALNY PARAFII PW. ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW w CHWASZCZYNIE |
||
|
V NIEDZIELA WIELKANOCNA |
18.05.2014 rok |
Rok III nr 134 |
Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież
ZBAWIENIE BOŻE: PRAWO I ŁASKA (2)
„Jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie (Rz 6, 8 – 11).
Łaska Ducha Świętego ma moc usprawiedliwić nas, to znaczy obmyć z naszych grzechów. Przez wiarę w Jezusa Chrystusa mamy udział w Jego męce i w ten sposób rodzimy się do nowego życia, stając się członkami Jego Ciała, którym jest Kościół.
Pierwszym dziełem łaski Ducha Świętego jest nawrócenie: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie (Mt 4, 17). „Usprawiedliwienie jest nie tylko odpuszczeniem grzechów, lecz także uświęceniem i odnowieniem wewnętrznym człowieka” (Sobór Trydencki).
Usprawiedliwienie:
- uwalnia człowieka od grzechu sprzeciwiającego się miłości Bożej i oczyszcza jego serce dzięki Bożemu miłosierdziu, które ofiarowuje przebaczenie, jedna człowieka z Bogiem i uzdrawia;
- jest przyjęciem sprawiedliwości Bożej przez wiarę w Jezusa Chrystusa, a wraz z usprawiedliwieniem zostaje rozlane w sercach naszych wiara, nadzieja i miłość;
- zostało wysłużone przez Mękę Chrystusa, który ofiarował się na krzyżu jako żywa, święta i miła Bogu ofiara, w której najdroższa krew Chrystusa stała się narzędziem przebłagania za nasze grzechy;
- ustanawia współpracę między łaską Bożą i wolnością człowieka, które wyrazem ze strony człowieka jest przyzwolenie wiary na słowo Boże wzywające do nawrócenia i współdziałania miłości z łaską Ducha Świętego;
- jest najdoskonalszym dziełem miłości Bożej objawionej w Jezusie Chrystusie i udzielonej przez Ducha Świętego
Św. Augustyn uważa, że: „usprawiedliwienie grzesznika jest większym dziełem aniżeli stworzenie nieba i ziemi”, ponieważ „niebo i ziemia przeminą, zbawienie zaś i sprawiedliwość wybranych, czyli tych, których wybrał, będą trwać wiecznie”.
Nasze usprawiedliwienie pochodzi z łaski Bożej. Łaska to przychylność, darmowa pomoc Boga, byśmy odpowiedzieli na wezwanie kierowane do nas jako do tych, którzy są powołani, aby odziedziczyć Królestwo. Łaska jest więc uczestniczeniem w życiu Boga przez wprowadzenie nas w wewnętrzne życie Trójcy Świętej.
Powołanie do życia wiecznego ma charakter nadprzyrodzony, przerastając zdolność rozumu i siły ludzkiej woli.
Łaska Chrystusa jest darem darmo danym człowiekowi, by go uleczyć z grzechu i uświęcić. Jest to łaska uświęcająca lub przebóstwiająca, otrzymana na chrzcie: „Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił na posługę jednania” (2 Kor 5, 17 – 18).
Łaska Boża udzielana jest człowiekowi zgodnie z jego wolną wolą, gdyż Bóg stworzył człowieka na swój obraz, udzielając mu wraz z wolnością zdolności poznania i miłowania Go. Dlatego dusza może tylko w sposób wolny wejść w komunię miłości i przyjąć łaskę Bożą darmo mu udzieloną.
Łaska, będąca przede wszystkim darem Ducha Świętego, który usprawiedliwia nas i uświęca, obejmuje także dary sakramentalne oraz łaski szczególne, zwane również charyzmatami.: „Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa - do stosowania zgodnie z wiarą; bądź to urząd diakona - dla wykonywania czynności diakońskich; bądź urząd nauczyciela - dla wypełniania czynności nauczycielskich; bądź dar upominania - dla karcenia. Kto zajmuje się rozdawaniem, niech to czyni ze szczodrobliwością; kto jest przełożonym, niech działa z gorliwością; kto pełni uczynki miłosierdzia, niech to czyni ochoczo”(Rz 12, 6 – 8).
Łaska, należąc do porządku nadprzyrodzonego, wymyka się naszemu doświadczeniu i może być poznana jedynie przez wiarę. Rozważanie dobrodziejstw Boga w naszym życiu i w życiu świętych daje nam pewność, że łaska w nas działa i pobudza nas do coraz większej wiary: „Jeden z najpiękniejszych przykładów takiej postawy znajdujemy w odpowiedzi, jakiej udzieliła nam św. Joanna ďArc na podchwytliwe pytanie sędziów kościelnych: Zapytana, czy sądzi, że jest w stanie łaski Bożej, odpowiada: Jeśli nie jestem, oby Bóg zechciał mnie do niego wprowadzić; jeśli jestem, oby bóg zechciał mnie w nim zachować”.
(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)
|
BIULETYN PARAFIALNY PARAFII PW. ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW w CHWASZCZYNIE |
||
|
V NIEDZIELA WIELKANOCNA |
18.05.2014 rok |
Rok III nr 134 |
