25 grudnia 2023

Biuletyn Parafialny nr 632

24.12.2023

BIULETYN  PARAFIALNY

PARAFII   PW.   ŚWIĘTYCH  APOSTOŁÓW
 SZYMONA  i  JUDY  TADEUSZA  w  CHWASZCZYNIE

IIII NIEDZIELA  ADWENTU – WIGILIA  

24.12.2023 rok

Rok XII nr 634

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

Adwent z  Bruno Ferrero – „Znak”

Młodzieniec siedział sam w autobusie. Patrzył w okno. Wyglądał na niewiele ponad dwadzieścia lat. Pewna kobieta usiadła obok niego. Zamienili kilka słów o pogodzie, po czym młodzieniec niespodziewanie rzekł:

- Byłem w więzieniu przez dwa lata. Wyszedłem dzisiejszego ranka i wracam do domu.

Słowa  wypływały z niego jak rwąca rzeka, kiedy opowiadał, jak dorastał w biednej, uczciwej rodzinie i jak jego przestępcza działalność przysporzyła rodzinie bólu i wstydu. Przez te dwa lata nie miał od nich wieści. Wiedział, że rodzice byli zbyt biedni, aby pozwolić sobie na podróż do więzienia, i zbyt prości, aby pisać listy. On sam przestał do nich pisywać, ponieważ nie odpowiadali.  

         Trzy tygodnie przed zakończeniem kary podjął ostatnia próbę nawiązania kontaktu z rodzicami. Przeprosił ich za zawód jaki im sprawił i poprosił o wybaczenie.

Po wyjściu na wolność wsiadł do tego autobusu, którego trasa wiodła obok domu, gdzie dorastał i gdzie nadal mieszkali jego rodzice.

W swoim liście napisał, że zrozumiał ich zachowanie. Dla ułatwienia sprawy poprosił, aby dali mu znak, który mógłby zobaczyć z przejeżdżającego autobusu. Jeśli mu przebaczyli i chcieliby go przyjąć, mieli przyczepić białą wstążkę przy starej jabłoni w ogrodzie. Gdyby znaku nie było, młodzieniec nie wysiadłby z autobusu, odchodząc na zawsze z ich życia. W miarę jak autobus przybliżał się do celu młodzieniec stawał się coraz bardziej nerwowy, do tego stopnia, że bał się spoglądać przez okno, pewien, że nie zobaczy żadnej wstęgi. Po wysłuchaniu jego opowieści kobieta poprosiła:

- Zamień się ze mną. Ja będę wyglądała przez okno.

Autobus jechał dalej, mijając jeszcze kilka domów. W pewnym momencie kobieta zobaczyła drzewo. Dotknęła delikatnie ramienia młodzieńca i powstrzymując łzy, wyszeptała:

- Spójrz! Spójrz! Obwiesili białymi wstążkami całe drzewo!

 

 

Czy w Twoim życiu jest, ktoś dla kogo i Ty powinieneś obwiesić drzewo wstążkami? Może to już czas, aby wzajemnie sobie przebaczyć?

ks. Sebastian

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
160 0.094944000244141