XXXIII  NIEDZIELA  ZWYKŁA    

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Boże dary

Dzisiejsza przy­po­wieść o ta­len­tach uświa­da­mia nam, że każ­dy czło­wiek otrzy­mał od Pana Boga spe­cjal­ne i wspa­nia­łe dary, które może pomnożyćlub zmarnować.

Jed­ni z nas darowane od Pana Boga talenty pie­lę­gnu­ją, roz­wi­ja­ją, ko­rzy­sta­ją z nich, a inni zu­peł­nie igno­ru­ją otrzy­ma­ne dary. Nie­za­leż­nie od wiel­ko­ści danego ta­len­tu, każ­dy dar po­wi­nien być do­ce­nio­ny i wy­ko­rzy­sta­ny. Na­wet naj­mniej­sza, nie­po­zor­na za­le­ta może prze­ro­dzić się w coś wiel­kie­go, co bę­dzie in­spi­ro­wa­ło innych lu­dzi. Trze­ba tyl­ko nad tym pra­co­wać, a nie odwlekać z lęku przed niepowodzeniem lub z lenistwa. Mar­no­tra­wie­nie Bo­skich da­rów jest grze­chem, za który cze­ka nas kara.

Powrót Pana do swojej posiadłości i rozliczenie się ze sługami jest alegorią Sądu Ostatecznego. Każ­dy czło­wiek zo­sta­nie, tak jak słu­dzy, roz­li­czo­ny ze swo­je­go ży­cia, w tym tak­że z tego, jak wy­ko­rzy­sty­wał Boże dary. Stwór­ca ni­ko­go nie skre­śla, każ­de­mu daje szan­sę, jed­nak to od czło­wie­ka za­le­ży, jak i czy ją wy­ko­rzy­sta. A je­śli jej nie wy­ko­rzy­sta – wte­dy to on świa­do­mie od­rzu­ca wiel­ką mi­łość Boga, może nawet życie wieczne.

Każdy z nas dostaje od Pana Boga tyle ile da radę wykorzystać, rozwijać w swoim życiu, ale to od nas zależy co z tym zrobimy, tylko pamiętajmy, że będziemy się musieli z tego na końcu rozliczyć.

Ks. Piotr